For some reason na-inspired akoh sa entry ni Supladong Office Boy nd yeah naka-link sya nd feel free na dalawin... na i thought ba't nde akoh magpakatotoo naman minsan ditoh sa blog koh... na minsan magpakatotoo sa nararamdaman koh...
I've been very sad lately... nde koh na alam kung ilang months na akong ganitoh... i sometimes feel na in da process of loving someone eh nawala koh ang sarili koh... naiiyak akoh while i'm typin' this... kanina pa akoh naeemo... gustong gusto koh umiyak... well i've been cryin' on and off... sometimes i dunno how to deal w/ my emotions... nde koh alam... noon i'm so good at it... noon i came to d' point of my life na walang akong winorry kahit isa... kahit anong problema eh i juz give it to God... i had so much peace w/in meeh... but not lately though... i feel like winoworry koh every little things... nagiging bitter akoh sa life koh.. nd i've been focusing myself on da things na nde koh nagagawa.... trinatry koh naman magpakatatag... even si God feeling koh nde koh nararamdaman lately... siguro kc papakabaon akoh sa sarili kong problema... ups nd downs ang emotion koh lately... kanina i even stayed in da bathroom pretending masakit tyan koh but i was juz there cryin'.... nde koh alam kung dapat koh kaawaan sarili koh or what... kahit minsan sa work alam nilah pag down akoh.... minsan nga merong gustong tumalon daw na guy off da building that i work at... eh nagkataon i was off that day.. i was like... science! sana i was there para pinuntahan koh sya sa rooftop at nag-usap kme... umiiling iling manager koh kc she knows sometimes i can be really down... she was like oh noh diane.... tatali nya raw akoh so i can't go up there...
point is wala naman akong balak magpakamatay... full of talk lang akoh minsan... but i juz dunno how to deal w/ my emotions... nde koh alam kung masyado kong dinidepend ang kaligayahan koh sa taong kinakaadikan koh ngaun... hangbigat bigat nang loob koh lately... there are times na i can hardly breathe... *sigh*... kaawa awa akoh sa mga moment na toh.... mukha tuloy akong kaawa awa sa blog na toh... well u guyz can probably gimme a really good advice... if not at least lift me up a bit... kc i'm really down... i feel like i'm suffering from depression right now...
daz all for now folks... I would very much appreciate 'ur advice... thanks sa nakinig sa konting kaemohan koh... Godbless!
15 comments:
dumadating talaga sa punto na down tayo. nararanasan ko din yan ngayon. pero I guess dapat wag tayong mawalan ng faith kay Lord, kasi maaaring tests lang ang lahat ng to
Is it because of your BF?
minsan ganyan din ako. . hehe pero wow! ngiti ka lang hehe..dadaan lang yang mga yan.. have faith ^_^
pati ba naman ikaw? hehe! marami pala tau, alamo bang isa ako don sa magpapatiwakal kuno? haha! emotional din ako lately, sabi nila nasa hormones daw yan.. or dala ng PMS, period ko now kaya emo ako.. pag period natin gnun? tinatamad, depress at kong ano ano pa.. kng hnd naman dahil sa ganun.. pray lang Dhianzm, malalampasan mo din.. CHEER!! hugs hugs hugs..mwah
hey kikilabotz is here, dhianz hahha lagi ka naman Emo, alam ko nagkakilala tayo dahil Emo ka. ahahah. nwei nako wag mo kasi xado ifocus ang sarili mo sa mga bad happenings ng life mo. im sure madami rin good hapenings just be aware ^_^
Umatake na naman ikaw dhi ha.. emo emo ka na nman! hmp!
Kaya mo yan! Kaw pa, ikaw kaya ang Reyna ng ka-emohan! Di ba? Agree? Hehehe!
Lilipas din yan! Smile lang! :D
same-same my friend adik din ako sa kinaadikan kong tao ngayon to da point na nagiging loka-loka na ako at dami kong tamang hinala..knowing din magkalayo kami ngayon...literally na nasa pinas sya at ako nandito...
best way ko talaga is to talk to people who are spiritually matured, ask for counselling and pray..kung gusto mong iiyak, iiyak mo lang wag mong pigilan..sometimes it's also best na sabihin mo yung nararamdaman mo sa taong minamahal mo kasi dun ka makakakuha ng sagot sa kanya to relieve you...
chilax...magblog ka din 1 thing to do for wayout!
God bless
Cheer up friend!
think positive lang. sometimes sa isip lang natin yung problema.
*hugz*
Aww.. Lahat naman ng tao, merong mga panahon na nagiging EMO. Minsan nga, walang reason, nade-depress lang din tayo. Madalas syempre, may mga rason kung bakit tayo nalulungkot.. Ganun lang siguro talaga ang buhay.
Kelangan mong dumaan muna at maexpereince yung kalungkutan bago mo ma-appreciate nang todo nag kaligayahn.. Bumbabawi, kumbaga.
Hindi naman sa lahat ng oras eh masaya.. Mas okay din minsang maging malungkot. Umiyak. Mag emote..
Keri lang yan. Keep the faith.. kung ano mang problema, merong solusyon.
Gandang gabi. :)
hindi nagbibigay ang panginoon ng problema na walang kalutasan..bawat suliranin ay may solusyon........kung kailan ay panahon lang ang makapagsasabi......LAKLAK lang kaya ng beer minsan,hehe..
Dapat sayo na ang pangalang IYA-KHIN...kaso may may-ari na..LOLS
Don be sad dee..its ol in the mind...Cheer up!!:)
Cheer-up!
Wear my shirt! Pero Damitan mo rin akoh.. =)
ako tatlong red horse lang tapos tulog, bukas wala na lahat :D
ibaling mo lang sa iba yan dhee, at syempre wag kalimutan ung nasa itaas...kaya yan, kaw pa! :)
Same here. Panahon nanaman ng ka-emohan. Cheer up kahit ang nagsasabi sayo (ako) ay emo mode din...nega pa nga. Mabuti na lang may blog na mapapaghingahan ng mga ganitong feelings. Sasaya din tayo ulit :)
Post a Comment